Ziet en geniet - 2024

Aan het begin van de fotografie opleiding aan de HKU kreeg ik de opdracht een plek te onderzoeken die dicht bij mijn huis ligt. Deze plek werd het bankje van tante cor in het Amerongse bos, een uitzichtpunt.

Mijn eerste ontmoeting met het bankje was eigenlijk alleen om even te kijken of ik de plek wilde onderzoeken. Toen ik een paar minuten op het bankje zat, kwam er opeens iemand naast me zitten. Hierna heb ik een uur lang een gesprek met hem gehad over van alles en nog wat. Omdat ik dit had meegemaakt, werd het voor mij ook een bijzondere plek. Dit is dan ook de reden geweest dat ik het bankje heb gekozen om te onderzoeken.
 De maanden hierna ben ik bezig geweest, met opdrachten die ik vanuit school meekreeg om te proberen. Zoals een onderzoek naar de geschiedenis van de plek. Maar tegelijkertijd heb ik ook veel nieuwe mensen ontmoete, dit omdat een ontmoeting mij tenslotte naar het bankje had geleid. Elke keer als ik iemand ontmoette, leerde ik een verhaal kennen van die persoon op die plek. Deze verhalen vond ik heel waardevol voor mezelf en de plek, daarom heb ik ervoor gekozen deze vast te leggen. Ik heb opnieuw contact gezocht met een aantal mensen die ik had ontmoet en heb hen gevraagd of ze mee wilden doen aan het onderzoek en foto’s maken. En gelukkig zei iedereen ja!

Het idee? Mensen hun verhaal laten uitbeelden met behulp van die plek. Vaak kwam ik dan met een idee hoe we hun verhaal zouden kunnen verbeelden. Vervolgens vroeg ik aan de persoon of die kon bedenken hoe zij hun verhaal konden verbeelden. En dit ging verrassend goed. Na het fotograferen van deze verbeeldingen heb ik een selectie gemaakt van de foto’s. Ik heb de mensen laten kiezen welke zij het beste vonden. Deze foto die zij kozen is dan ook meestal de eindfoto geworden. Ik heb als maker bewust de keuze gemaakt om ook zoveel mogelijk regie in handen te laten van de mensen. Zij weten tenslotte het beste hoe hun verhaal is.

Uiteindelijk is mijn onderzoek erg waardevol geworden denk ik. Niet alleen voor mijn ontwikkeling als kunstenaar maar ook voor anderen, voor Amerongen. Ik voelde me geroepen deze expositie te maken, om te laten zien dat het volgen van sporen en het ontmoeten van mensen geweldige verhalen met zich mee kan brengen. Als je er even voor gaat zitten.